Thu, 05/28/2026 - 13:33
Olie heeft zijn bijnaam als het 'zwarte goud' de afgelopen twee maanden zeker waargemaakt, nu het conflict in het Midden-Oosten deze energiegrondstof naar niveaus heeft gestuwd die we sinds de zomer van 2022 niet meer hebben gezien. Vanuit niveaus in de lage $60 eind februari stond Brent op 28 mei op $97.675, nadat de olieprijs tijdens belangrijke escalatiemomenten in het conflict kortstondig boven de $110 uitkwam. Nu een vredesakkoord tussen de VS en Iran aan de horizon lijkt te verschijnen, beginnen beleggers te geloven dat het ergste van de olieprijsstijgingen eindelijk achter de rug is. De zijwaartse handel van de afgelopen weken laat echter zien dat het beëindigen van de olieschok weleens veel lastiger kan blijken dan het veroorzaken ervan.
Naast het geopolitieke conflict en de afsluiting van de Straat van Hormuz is er in de hele regio ook sprake van aanzienlijke verstoringen aan de aanbodzijde, waarbij de productiecapaciteit van de OPEC+ is afgenomen en de voorraden in Europa en Azië slinken. De vraag is nu of de productie überhaupt kan worden hersteld tot het niveau van vóór de crisis en of de vraag automatisch zal aantrekken zodra het reguliere aanbod terugkeert. In dit artikel bespreken we al deze en andere belangrijke factoren, waarbij we proberen het traject van de olieprijs te volgen richting het belangrijke zomerse autorijseizoen op het noordelijk halfrond en daarna.
Een nieuw normaal
Bitcoin is misschien nog altijd de favoriete volatiliteitsspeler van de markt, maar olie is opnieuw het waardevolste geopolitieke activum ter wereld geworden. Brent beweegt momenteel vrijwel zijwaarts tussen de $90 en $100 per vat, na een van de meest onvoorspelbare periodes sinds de zomer van 2022. Na het uitbreken van de oorlog in het Midden-Oosten schoten de prijzen kortstondig omhoog tot boven de $120, waarbij tijdens escalaties in het conflict tussen Iran en de VS intraday zelfs transacties rond de $125–128 werden gemeld, vanwege de dreiging van een mogelijke maandenlange sluiting van de Straat van Hormuz. Het bepalende kenmerk van de markt in de afgelopen twee weken was echter niet de piek zelf, maar de hevige neerwaartse herprijzing telkens wanneer geruchten over een staakt-het-vuren of een scheepvaartakkoord opdoken. Eerder deze week daalde Brent in één sessie met meer dan 5% en zakte de prijs kortstondig terug naar meer natuurlijke niveaus in de hoge $80, nadat Iraanse staatsmedia suggereerden dat een concept-vredeskader Hormuz binnen een maand zou kunnen heropenen.
Het probleem is dat handelaren de nieuwsberichten, of de opvallend terugkerende vrijdagmiddaguitspraken van president Trump waarin hij vrede belooft, niet langer volledig vertrouwen. De fysieke verstoringen blijven ernstig, de kosten voor scheepvaartverzekeringen liggen nog altijd veel hoger dan een jaar geleden en meerdere analisten stellen nu dat zelfs een formeel staakt-het-vuren de energiestromen uit de Golf waarschijnlijk pas ver in 2027 zal normaliseren. Dit verklaart waarom olie na elke sell-off weer krachtig opveert. De markt verschuift geleidelijk weg van het inprijzen van een onmiddellijke ramp en richt zich meer op het inprijzen van een aanhoudende structurele beperking van de leveringscapaciteit. De wereldwijde voorraden zijn tijdens het conflict al fors afgebouwd, waarbij sommige schattingen wijzen op dalingen van de voorraadbuffers met 4–5 miljoen vaten per dag tijdens de piekperiodes van de afbouw, aangezien consumerende landen hun reserves hebben aangesproken om de markt te stabiliseren. Tegelijkertijd heeft schade aan de infrastructuur in delen van de Golf de vrees aangewakkerd dat een deel van de weggevallen productie niet snel zal terugkeren, zelfs niet als de diplomatieke situatie verbetert. Dit is een cruciale verschuiving in de toon ten opzichte van eerder dit jaar. De markt handelt niet langer puur op angst voor verstoringen, maar steeds meer op de mogelijkheid dat een deel van de verstoringen die we hebben gezien inmiddels semi-permanent is geworden.
Gebruik het of verlies het
De volgende fase in de ontwikkeling van de olieprijs hangt momenteel af van het samenspel tussen drie krachten: diplomatie, de OPEC+ en de algemene macro-economische vraag. Op basis van de stabilisatie van Brent binnen de bandbreedte van $90–100, lijkt de basisaannname van de markt te zijn dat een rechtstreekse escalatie tussen de VS en Iran haar hoogtepunt heeft bereikt, maar dat een volledig genormaliseerde aanbodomgeving nog ver weg is. Deze realiteit brengt de OPEC+ in een zeer sterke positie. Volgens Reuters zouden verschillende lidstaten overwegen om tijdens de volgende vergadering de productie licht te verhogen met ongeveer 188.000 vaten per dag , maar handelaren blijven sceptisch of dit het tekort aan olie uit de Golfregio, dat bijna een kwart van het wereldwijde olieaanbod uitmaakt, wezenlijk kan compenseren. Wat echter nog belangrijker is, is dat de reservecapaciteit zelf een punt van zorg begint te worden. Analisten schatten momenteel dat de effectieve reservecapaciteit van de OPEC kan dalen tot 2,5 miljoen vaten per dag. Dit is cruciaal, omdat het het vermogen van de markt vermindert om prijsschokken op te vangen.
In eerdere crises konden handelaren er redelijk veilig van uitgaan dat Saudi-Arabië en zijn bondgenoten de markt uiteindelijk zouden overspoelen om de tekorten aan de aanbodzijde op te vangen. Dit keer groeit de onzekerheid over hoeveel inzetbaar aanbod er werkelijk nog resteert en hoe snel dat de afnemers kan bereiken zolang de scheepvaart via de Straat van Hormuz verstoord blijft. In deze context zijn de macro-economische omstandigheden buitengewoon belangrijk geworden. Een sterke Amerikaanse dollar en de nog altijd hoge rendementen op staatsobligaties remmen een verder opwaarts potentieel af, omdat handelaren zich steeds meer zorgen maken dat olie boven de $100 gedurende langere tijd een vraagvernietiging kan veroorzaken, vooral in Europa en delen van Azië. Ondertussen zijn de Amerikaanse ruwe olievoorraden verder gedaald; de API meldde onlangs opnieuw een afbouw met 2,8 miljoen vaten, wat neerkomt op de zesde wekelijkse daling op rij. Het resultaat is een markt die klemzit tussen tegengestelde krachten: een structureel krap aanbod en een fragiele wereldwijde vraag. Als de diplomatie betekenisvolle vooruitgang boekt en een deel van de stromen uit de Golf wordt hervat, zou Brent zich op middellange termijn weer kunnen stabiliseren in de bandbreedte van $85–95. Maar als de gesprekken mislukken of de verstoringen in de scheepvaart tot in het zomerse vraagseizoen aanhouden, kan de markt de bandbreedte van $110–130 snel opnieuw bereiken, vooral als we kijken naar hoe uitgeput de voorraden en reservecapaciteit inmiddels zijn. Het belangrijkste verschil met eerdere energieschokken is dat dit er niet langer uitziet als een kortstondige geopolitieke piek. De markt lijkt het steeds meer te behandelen als een langdurige herstructurering van de wereldwijde olielogistiek en risico-inprijzing.
Handel in CFD's op olie en meer bij Libertex
Libertex is een ervaren broker die Europese handelaren en beleggers verbindt met de wereldwijde financiële markten. Naast populaire instrumenten zoals CFD's op aandelen, ETF's en valuta biedt Libertex ook CFD's op een breed scala aan energiebronnen, waaronder oliederivaten zoals WTI Crude, Light Sweet en Brent. Voor meer informatie of om vandaag nog een account aan te maken, gaat u naar www.libertex.com/signup.
