Skip to main content

Risicowaarschuwing: CFD's zijn complexe instrumenten en houden een hoog risico op snel geldverlies als gevolg van de hefboomwerking. 84% van de rekeningen van particuliere beleggers verliest geld bij het handelen in CFD's met deze aanbieder. U moet overwegen of u begrijpt hoe CFD's werken en of u zich het hoge risico van geldverlies kunt veroorloven. Klik hier om onze volledige Risicowaarschuwing te lezen.

79% van de rekeningen van particuliere beleggers verliest geld bij het handelen in CFD's met deze aanbieder.

Risicowaarschuwing: CFD's zijn complexe instrumenten en houden een hoog risico op snel geldverlies als gevolg van de hefboomwerking. 84% van de rekeningen van particuliere beleggers verliest geld bij het handelen in CFD's met deze aanbieder. U moet overwegen of u begrijpt hoe CFD's werken en of u zich het hoge risico van geldverlies kunt veroorloven. Klik hier om onze volledige Risicowaarschuwing te lezen.

79% van de rekeningen van particuliere beleggers verliest geld bij het handelen in CFD's met deze aanbieder.

Ceasefire Deal Ends Oil's Bubble…For Now

Het Wapenstilstandsakkoord Maakt Een Einde Aan De Oliezeepbel… Voorlopig

Thu, 04/09/2026 - 12:43

De afgelopen 40 dagen voelden als een korte terugkeer naar het begin van de jaren zeventig. De geopolitieke spanningen tussen Iran, Israël en de VS escaleerden tot een grootschalig conflict, wat leidde tot de sluiting van de strategische Straat van Hormuz, waarlangs meer dan 20% van de wereldwijde olie stroomt. Naarmate de strategische reserves slonken, zagen verschillende bondgenoten van de VS in Europa en Azië de brandstofprijzen explosief stijgen. Brent bereikte op 20 maart een dagpiek van $112,47, waarbij de intradayprijzen soms bijna de $120 aantikten. Op 8 april werd, na langdurige onderhandelingen tussen de IRGC en Washington, eindelijk een staakt-het-vuren van twee weken afgekondigd. De ruwe olieprijzen daalden direct met 10–16%, waarbij Brent momenteel wordt verhandeld tussen de $90 en $96 per vat. Het lijkt erop dat het onmiddellijke rampscenario is afgewend, maar de markten blijven onzeker over de stabiliteit op langere termijn.

Hoewel beleggers minder bezorgd zijn over een totale sluiting van de Straat van Hormuz en de volledige vernietiging van de regionale olie- en gasinfrastructuur, blijven er veel langetermijnrisico’s bestaan die de prijzen nog geruime tijd zullen beïnvloeden. Daaronder vallen bijvoorbeeld de nasleep van infrastructuuraanvallen die al hebben plaatsgevonden, met capaciteitsverlies tot gevolg, de uitputting van voorraden en reserves die nu weer moeten worden aangevuld, de afname van de wereldwijde vraag door het conflict en uiteraard de neiging van de OPEC+ om de productie aan te passen om prijzen te beïnvloeden, zowel op korte als op langere termijn. In dit artikel bekijken we al deze en andere factoren, terwijl we proberen de bewegingen van de olieprijs richting de zomer en daarna in kaart te brengen.

De kaars aan beide kanten opbranden

De olieprijzen zijn na het staakt-het-vuren van 8 april gedaald ten opzichte van hun hoge crisisniveaus, maar de onderliggende aanbodsituatie blijft krapper dan de algemene prijsontwikkelingen doen vermoeden. Hoewel de benchmark Brent op het hoogtepunt van het conflict kortstondig boven de $110 per vat piekte, is een deel van die risicopremie inmiddels verdampt. Het is echter niet zo dat al dat verloren gegane aanbod net zo snel terugkomt als het verdwenen was. Aanvallen op belangrijke exportterminals, raffinageknooppunten en bijbehorende infrastructuur in de regio hebben de effectieve capaciteit verlaagd en in sommige gevallen zal herstel maanden in plaats van weken duren. Daardoor houdt de markt niet langer rekening met een verstoring van het ergste scenario, maar heeft zij nog steeds te maken met een structureel beperkt aanbod. Dit betekent waarschijnlijk dat de prijzen voor ruwe olie boven het niveau van voor de oorlog zullen blijven, aangezien de productiecapaciteit geleidelijk wordt hersteld en andere producerende landen ernaar streven hun winsten te maximaliseren.

Tegelijkertijd zijn de voorraden zowel lokaal als in de afnemende landen in Europa en Azië stilletjes opgeraakt. Strategische reserves zijn aangesproken en commerciële voorraden afgebouwd om de schok van de sluiting van de Straat op te vangen. De voorraden in de OESO bewegen nu richting kritiek lage niveaus (ca. 842 miljoen vaten), nadat het IEA 400 miljoen vaten heeft vrijgegeven en Japan een hoeveelheid olie ter waarde van 50 dagen uit de eigen strategische reserves heeft opgenomen. Nu het aanvullen van voorraden op gang komt, ontstaat er feitelijk een tweede laag vraag die de prijzen op korte termijn zou moeten ondersteunen. Voor beleggers suggereert deze combinatie van aanhoudende verstoring aan de aanbodkant en de noodzaak om voorraden aan te vullen dat olieprijzen steun kunnen vinden op niveaus ruim boven de bandbreedte van vóór de crisis, zelfs zonder verdere geopolitieke escalatie. Dit is vooral op korte termijn aannemelijk, gezien de achterstand in de toeleveringsketen die de sluiting van ’s werelds grootste olietransportroute heeft veroorzaakt.

Vraag en aanbod

Tegen deze achtergrond van een krapper aanbod zijn er factoren die verdere stijgingen zouden kunnen afremmen en ervoor zorgen dat de markt volatiel blijft. Hoewel er een staakt-het-vuren is overeengekomen, is dit slechts tijdelijk en is er aan de horizon nog geen duurzame vrede te zien. Deze aanhoudende onzekerheid, samen met de tol van de gevechten tot nu toe, heeft zwaar gedrukt op de wereldwijde economische activiteit: hogere energiekosten en het risico op verdere escalatie remmen industriële productie en consumptie, vooral in prijsgevoeligere opkomende markten. Er zijn al de eerste tekenen van een afnemende vraag zichtbaar, wat het standpunt versterkt dat deze door de oorlog veroorzaakte prijsstijging vanzelf weer zal afnemen, tenzij het aanbod opnieuw verslechtert.

Hier zou de invloed van de OPEC+ wel eens doorslaggevend kunnen zijn. Het kartel beschikt nog steeds over aanzienlijke reservecapaciteit, die het vóór het uitbreken van het conflict geleidelijk op de markt bracht. Als voortzetting van een proces dat al aan het einde van de pandemie begon, had de OPEC+ al een verhoging van het productiequotum van ongeveer 206.000 vaten per dag goedgekeurd, met ingang van mei 2026. Volgens berichten overweegt de producentengroep bij komende vergaderingen extra productieverhogingen, om de prijzen sneller onder controle te krijgen. Maar elke significante productieverhoging zal ongetwijfeld afhangen van de veilige werking van de Straat van Hormuz. Op middellange termijn zou de OPEC+ er echter voor kunnen kiezen het aanbod te beperken om de omzet te maximaliseren, maar dat botst met de langetermijnstrategie van de groep om de prijzen onder het niveau te houden waarop schalieolie rendabel wordt ($60–70 per vat). In deze dynamische periode zal veel afhangen van de vraag of er een duurzame oplossing voor het conflict wordt gevonden.

Handel in CFD's op olie en meer bij Libertex

Libertex is een ervaren broker die Europese handelaren en beleggers verbindt met de wereldwijde financiële markten. Naast populaire instrumenten zoals aandelen, biedt Libertex ook CFD’s aan op een breed scala aan energiebronnen, waaronder oliedervaten zoals WTI Crude, Light Sweet en Brent. Voor meer informatie of om vandaag nog een account aan te maken, gaat u naar www.libertex.com/signup.