Czy korzystanie z dźwigni zwiększa ryzyko tradingowe?

Dźwignia zwiększa zarówno potencjalne zyski, jak i potencjalne straty, co oznacza, że ekspozycja na ryzyko staje się wyższa w porównaniu z pozycjami bez dźwigni. Gdy trader korzysta z dźwigni, saldo jego konta staje się bardziej wrażliwe na ruchy cen, ponieważ zyski i straty są obliczane od pełnej wartości nominalnej pozycji — nie tylko od wpłaconego depozytu zabezpieczającego. Im wyższa zastosowana dźwignia, tym większa staje się ta wrażliwość.

Dla zobrazowania rozważmy tradera, który otwiera pozycję o wartości €10.000. Bez dźwigni niekorzystny ruch ceny o 1% powoduje stratę $100 względem pełnej zainwestowanej kwoty €10.000. Przy dźwigni 1:10 ta sama pozycja o wartości €10.000 wymaga tylko $1.000 depozytu zabezpieczającego, ale strata $100 stanowi już 10% wpłaconego kapitału. Przy dźwigni 1:20 ten sam ruch rynku pochłonąłby 20% depozytu zabezpieczającego. To proporcjonalne wzmocnienie jest głównym powodem, dla którego dźwignia jest uznawana za istotny czynnik ryzyka w tradingu.

Warto jednak zrozumieć, że dźwignia sama w sobie nie jest z natury ani dobra, ani zła — jest narzędziem, którego wpływ zależy całkowicie od sposobu użycia. Traderzy, którzy korzystają z dźwigni odpowiedzialnie — dobierając wielkość pozycji ostrożnie, wyznaczając jasne poziomy stop-loss i utrzymując komfortowy bufor depozytu zabezpieczającego — mogą skutecznie zarządzać dodatkowym ryzykiem. Z drugiej strony użycie na koncie zbyt wysokiej dźwigni finansowej poprzez otwieranie pozycji zbyt dużych w stosunku do dostępnego kapitału jest jedną z najczęstszych przyczyn znaczących strat ponoszonych przez traderów. Z tego powodu zarządzanie ryzykiem powinno zawsze być priorytetem przy korzystaniu z dźwigni, a traderów zachęca się, aby przyjmowali wyłącznie taką ekspozycję, którą w pełni rozumieją i na której utrzymanie mogą sobie pozwolić, jeśli rynek poruszy się przeciwko nim.